توافق گمرک و مناطق آزاد برای سهمیه مجاز ورود پوشاک

دستگاه ها خاموش، کرکره تولیدی ها پایین و کارگران بیکار. این حکایت تولیدی های پوشاک در سال های اخیر است. سازمان های ذی ربط برای جلوگیری از این وضعیت کمکی که نمی کنند، بعضا تصمیماتی نیز می گیرند که در نوع خود به بازی در زمین حریف می توان آن را تعبیر نمود. اخیراً تفاهم نامه ای بین گمرک و دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و ویژه مناطق اقتصادی به امضا رسیده که در نوع خود بی نظیر است.

به گزارش مدل بدلیجات، چند سالی است که حال و روز تولیدکنندگان پوشاک ایرانی اصلا مساعد نیست. هر روز عده ای دستگاه های خود را خاموش می کنند، کرکره تولیدی های خود را پایین می کشند و کارگران را رهسپار خانه هایشان می کنند. علت این موضوع هم چیزی جز واردات بی رویه و قاچاق پوشاک نیست. وارداتی که بعضا به صورت ساعتی چندین کانتینر از مرزهای ترکیه وارد ایران می شود. مشکلات پوشاک ملی به اینجا ختم نمی شود و بعضاً بلاهای طبیعی و انسانی نیز دامن گیر آن ها می شود. به عنوان نمونه می توان به حادثه آتش سوزی ساختمان پلاسکو اشاره نمود. 

ساختمان پلاسکو ساختمانی تجاری بود که تا روز ۳۰ دی ماه ۱۳۹۵ در ضلع شرقی چهارراه استانبول تهران پا برجا بود و همه از آن به عنوان یکی از مهمترین مراکز تولید و فروش پوشاک در ایران یاد می کردند. ساختمان پلاسکو در سال های اخیر به نماد پوشاک ایران تبدیل شده بود. این ساختمان در سال ۱۳۴۱ توسط حبیب الله القانیان ساخته و افتتاح شد و در روز ۳۰ دی ماه ۱۳۹۵ آتش گرفت و در ساعت ۱۱ و ۳۰ دقیقه و پس از گذشت ۳ ساعت و نیم از شروع آتش سوزی به صورت عمودی فرو ریخت. بعد از فروریختن پلاسکو، مسئولین وعده های بسیاری به ساکنان پلاسکو دادند که به گفته بسیاری  از آن ها این وعده ها عملی نشد.

این پایان مشکلات و بی مهری ها نسبت به تولیدکنندگان پوشاک نبود. بعضاً تولیدکنندگان پوشاک شاهد رفتارها و تصمیماتی از سوی مسئولین هستند که می توان از آن به بازی در زمین حریف یاد کرد. از واردات پوشاک توسط دختر وزیر گرفته تا توافقاتی که به نوبه خود می تواند کمر تولیدکنندگان پوشاک را خم کند.به عنوان نمونه به تازگی تفاهم نامه همکاری بین گمرک جمهوری اسلامی ایران و شورای عالی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی به امضا رسیده است که طی آن سهمیه واردات پوشاک به مناطق آزاد هفت گانه کشور تا پایان سال ۹۶ مشخص گردیده است. براساس این تفاهم ‌نامه سهمیه پوشاک مناطق آزاد به این شرح تعیین شده است:

۱- سهمیه پوشاک منطقه آزاد انزلی ۹ میلیون دلار و سهم واردات پوشاک از کشور ترکیه ۸۰۰ هزار دلار

۲- سهمیه پوشاک منطقه آزاد ارس ۸ میلیون دلار و سهم واردات پوشاک از کشور ترکیه ۵ میلیون دلار

۳- سهمیه پوشاک منطقه آزاد ماکو ۸ میلیون دلار و سهم واردات پوشاک از کشور ترکیه ۸ میلیون دلار

۴- سهمیه پوشاک منطقه آزاد اروند ۲ میلیون دلار و سهم واردات پوشاک از کشور ترکیه ۵۰۰ هزار دلار

۵- سهمیه پوشاک منطقه آزاد کیش  ۲۰ میلیون دلار

۶- سهمیه پوشاک منطقه آزاد قشم ۲۰ میلیون دلار

۷- سهمیه پوشاک منطقه آزاد چابهار ۲ میلیون دلار

 کوبیدن میخی دیگر بر تابوت پوشاک ملی

 کوبیدن میخی دیگر بر تابوت پوشاک ملی

اولاً که این حجم واردات پوشاک به مناطق آزاد خودش جای بحث دارد. ثانیاً در گذشته نمونه هایی وجود داشت که محموله ای با ارزش بسیار بالا به مناطق آزاد وارد می شد اما خروجی قانونی ثبت شده در گمرک تنها مقدار اندکی بود. به عنوان نمونه قاسم خورشیدی سخنگوی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز در موردی اشاره نمود که محموله ‌ای با ارزش ۲۰۰ میلیون دلار از بندر شهید رجایی به سمت یکی از مناطق آزاد شمال شرقی کشورمان با استفاده از قانون ترانزیت کالا حمل و وارد این منطقه شده است؛ اما خروجی قانونی ثبت شده در گمرک تنها یک میلیون دلار پوشاک بوده است. سوال اینجاست که با توجه به ممنوعیت معافیت گمرکی کالای همراه مسافر در این منطقه، ۱۹۹ میلیون دلار دیگر پوشاک در این منطقه چه شده است. آیا مصرف شده یا به سرزمین اصلی حمل شده است؟ 

به هر صورت آنچه از این تفاهم نامه بر می آید این است که امضای این تفاهم نامه به نوعی کوبیدن میخ دیگری بر تابوت پوشاک وطنی است. بهتر است اگر مسئولین کاری را در زمینه حمایت از تولید داخلی انجام نمی دهند لااقل تصمیماتی نیز از این قبیل نگیرند که به نوعی بازی در زمین حریف محسوب شود.